![]() |
|
Spaces home Once in a while...PhotosProfileFriendsMore ![]() | ![]() |
Once in a while... |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
November 19 เบื่อ....เซ็งเบื่อจังเลย เซ็ง อยากลาออก ดีใจได้ไม่นาน งานหนัก ไม่คุ้มกับเงินที่ได้เลยอ่ะ เทียบกับที่เก่าแล้ว มันหนักกว่าที่เก่าร้อยเท่า ไม่มีเวลาหายใจหายคอเลยอ่ะ ฉันต้องเป็นโรคประสาทแน่ๆ ถ้าฉันทนอยู่ที่นี่ต่อ เหนื่อย ถอดใจ อยากจะกรี๊ดดดดดดดด อยากจะร้องไห้วันละหลายๆรอบ ทำไมฉันถึงต้องทำอะไรหลายอย่างขนาดนี้
เราต้องทนทำไป งานหนักสิท้าทาย ถ้าผ่านมันไปได้ จะไก้เก่งและแกร่ง ต้องไม่ท้อ จะได้รู้ว่าศักยภาพของตัวเองมีแค่ไหน แล้วจะต้องพัฒนามันยังไง ต้องอดทนทำไป แล้วทุกอย่างจะดีเอง
มันเป็นความคิดที่เกิดขึ้นทุกวันตั้งแต่เริ่มงานใหม่มาจนวันนี้ก็สามเดือนแล้ว ความคิดแบ่งเป็นสองฝั่ง คือต้องทนเพื่อเรียนรู้ในสิ่งที่จะทำให้ก้าวหน้า กับความคิดที่ว่ามันไม่เหมาะกับเรา ไม่ไม่ใช่สิ่งที่เราเป็น ไม่อยากทำงานแบบนี้ ไม่มีความสุขเลย จนปัจจุบันนี้ฉันยังตัดสินใจไม่ได้เลยว่าฉันจะทำอย่างไร นอกจากตื่นมาเดินเป็นซอมบี้ ไปทำงานแบบขอไปที งานก็หนัก เหนื่อย ทำให้ฉันหาความสุขไม่ได้เลย เครียดดด
แต่พอย้อนดูคนที่เค้าไม่มีงานทำ คนบางคนที่ไม่มีการศึกษาต้องทำงานหนัก ต้องเหนื่อยสายตัวแทบขาดเพื่อที่จะมีข้าวกิน ต้องเลี้ยงดูครอบครัว มันก้พอที่จะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมาได้บ้าง ถ้าเปรียบเทียบกัน ในแง่ของความเป็นมนุษย์ ฉันโชคดีกว่าอีกหลายๆคนที่เกิดมา ได้มีการศึกษา มีโอกาสได้งานที่ดี มีสังคม มีสวัสดิการ มีโอกาสทำอะไรหลายๆอย่าง เหลือแต่ว่า ฉันรู้ว่าฉันต้องการอะไรแต่ฉันยังเติมเต็มให้ตัวเองไม่ได้ ความจริงแล้วฉันไม่อยากทำงานบริษัทโด่งดังอะไรเลย อยากมีร้านขายของเล็กๆ ที่เราสามรถคิดเองทำเองได้ แก็ไม่กล้าที่จะทำ เพราะยังไม่รู้ว่าจะขายอะไรเลย ตอนนี้ต้องกล้าตัดสินใจแล้ว ต้นปีหน้าฉันคงตัดสินใจได้ซะที เฮ้อ..... October 01 อัพเดทไม่ได้อัพเดทซะนาน ก็เพราะที่ทำงานใหม่มีแต่งานจิงๆ ฉันเลยค้นพบตัวเองว่า ฉันมันถึก ทน ขนาดไหน แล้วอะไรบ้างที่ฉันยังขาด ยังต้องปรับปรุง ทำงานที่นี่ท้าทายดีเหมือนกัน ได้มีโอกาสเดินทางบ่อยด้วย ทั้งในและต่างประเทศเลย หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ฉันก็ยังจะจับทางไม่ค่อยถูก แต่วันนี้รู้แล้วว่าประมาณไหน เฮ้อเหนื่อย ตอนนี้เริ่มสนุกกับงานแล้วสิ เลยไม่รู้จะเอายังไงกับเรื่องเรียนโท แต่ก็เอาทั้งสองอย่างแหละวะกรู หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ ตอนนี้ความรักเข้าร่องเข้ารอยแล้ว ฉันเพิ่งรู้ว่าฉันมีรักแท้แต่เสือกดูแลไม่ได้เอง แต่ตอนนี้ ฉันจะทะนุถนอมความรักกับเค้าไว้ เพราะเค้าคือคนที่รักฉันหมดใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไร ฉันจะดีจะร้ายยังไง เค้าคือคนที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ ฉันเคยทำผิดต่อเค้า แต่วันนี้ฉันกลับตัวกลับใจและจะรักเค้าหมดใจ จะถนอมน้ำใจให้รักเราอยู่ยืนนาน ต้องขอบคุณฟ้าที่ทำให้เราห่างกันพักหนึ่ง ไม่เช่นนั้นฉันก็ไม่รู้ว่า เค้าคนนั้นของฉัน....สำคัญยังไง September 18 ในความฝัน...เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
September 16 "ไม่เคย"อาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆข้างใน มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ ที่เธอมีให้กัน ให้กับฉันมานาน สิ่งที่เหมือนจะหวานแต่กลายเป็นภาพลวง เธอไม่คิดจริงจัง เหมือนที่ฉันจริงใจ ยิ่งนานเท่าไหร่ในใจมันยิ่งรับรู้ความจริง ว่าฉันไม่เคยได้อยู่ในชีวิตของเธอ เป็นอยู่เสมอก็แค่คนที่ไม่เคยมีตัวตน ในความฝันของเธอ แค่ผ่านมา และผ่านไป... ก็ได้แต่ช้ำเมื่อรู้ว่าสิ่งที่ฉันหวังมานาน มันเป็นแค่จินตนาการของคนโง่งมงาย เจ็บแทบตาย...แต่ทั้งใจก็ยังรักเธอ -
September 03 วันแรกกับที่ใหม่วันนี้เริ่มงานวันแรก แต่ปฐมนิเทศน์ทั้งวันเลย ไม่เหนื่อย แต่นิสัยฉัน อยู่นิ่งแล้วเป็นหลับ หลับในซะงั้นแถมนั่งหน้าอีกต่างหาก เหอๆ
ชอบที่นี่มากเลย ตอนแรกรู้สึกเซ็งๆย้ายงาน แต่พอมาเจอเพื่อนๆ พี่ๆ ฉันแฮปปี้ในระดับ 1 (ก็วันแรกเอาไประดับเดียวก่อน) แต่ถึงจะดีขนาดไหนฉันก็อดคิดถึงเพื่อนๆที่ออฟฟิศเก่าไม่ได้ ผูกพันขั้นรุนแรง ต่อไปนี้ฉันจะร้องเพลงซอมบี้ให้ใครฟัง จะทำหน้ากระจังให้ใครดู คิดแล้วเศร้า แต่จะไม่เศร้าอีกแล้วล่ะ ฉันรับการเปลี่ยนแปลงได้เสมอ
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|